کتاب یک، دو، سه می‌روم مدرسه! نوشته و تصویرگری ماریان دوبوک، داستان پُم کوچولوست؛ کودکی که برای رفتن به مدرسه لحظه‌شماری می‌کند، اما هنوز باید یک سال دیگر صبر کند.

پُم که نمی‌تواند این‌همه انتظار را تحمل کند، تصمیم می‌گیرد خودش به مدرسه‌های دوستانش سر بزند و ببیند آنجا چه خبر است. در هر مدرسه، دنیای متفاوتی انتظارش را می‌کشد: خرگوش‌ها خواندن، نوشتن و شمردن یاد می‌گیرند، قورباغه‌ها نقاشی و موسیقی دارند و روباه‌ها بیشتر ورزش و فعالیت می‌کنند. پُم کم‌کم متوجه می‌شود که هر مدرسه می‌تواند چیزهای دوست‌داشتنی خودش را داشته باشد.

نکته جذاب کتاب اینجاست که قرار نیست پُم فقط یک مدرسه را «بهترین» اعلام کند. او در مدرسه‌های مختلف چیزهایی پیدا می‌کند که دوست دارد و در نهایت این سؤال شکل می‌گیرد که مدرسه‌ای که خودش آرزو دارد چه شکلی خواهد بود؟ این نگاه، کتاب را از یک داستان ساده درباره «اولین روز مدرسه» فراتر می‌برد و به فرصتی برای گفت‌وگو درباره علایق کودک و تصویری که از مدرسه در ذهنش دارد تبدیل می‌کند.

تصاویر ماریان دوبوک هم بخش مهمی از تجربه کتاب‌اند. منابع خارجی بر تصاویر پرجزئیات، صفحات دوصفحه‌ای و تعداد زیادی اتفاق و شخصیت در هر تصویر تأکید کرده‌اند؛ بنابراین کتاب فقط برای خواندن متن نیست و می‌توان آن را بارها ورق زد و هر بار جزئیات تازه‌ای پیدا کرد.

ویژگی‌های برجسته کتاب:

• مدرسه را یک تجربه یک‌شکل نشان نمی‌دهد: کودک با مدرسه‌هایی روبه‌رو می‌شود که هرکدام بر فعالیت‌ها و علایق متفاوتی تأکید دارند؛ از یادگیری خواندن و شمردن تا هنر و ورزش.

• به کودک اجازه می‌دهد مدرسه مطلوب خودش را تصور کند: پُم به‌جای اینکه فقط درباره خوب یا بد بودن مدرسه قضاوت کند، تجربه‌های مختلف را می‌بیند و از میان آن‌ها چیزهایی را که دوست دارد پیدا می‌کند.

• کتاب تصویریِ واقعاً جزئیات‌محور است: صفحات بزرگ و پر از جزئیات، آن را برای گفت‌وگوی تصویری و کشف دوباره در هر بار خواندن مناسب می‌کنند. Publishers Weekly نیز به همین صفحات دوصفحه‌ای پر از جزئیات و خرده‌روایت‌ها اشاره کرده است.

• برای کودکِ مشتاق مدرسه، اضطراب را با کنجکاوی جایگزین می‌کند: پُم به‌جای نگرانی یا انتظار منفعل، خودش می‌رود و درباره مدرسه تحقیق می‌کند.

• کتاب فقط درباره «روز اول مدرسه» نیست: موضوع اصلی آن کنجکاوی کودک درباره این است که در مدرسه چه اتفاقی می‌افتد و یادگیری می‌تواند چه شکل‌هایی داشته باشد.

• امکان گفت‌وگوی بعد از خواندن زیاد است: می‌توان از کودک پرسید: «اگر مدرسه خودت را می‌ساختی، چه چیزهایی از مدرسه خرگوش‌ها، قورباغه‌ها یا روباه‌ها برمی‌داشتی؟»